Niet wolf, wel wolf

‘Nederland is veel te klein’, zegt Boudewijn Kooijman, schapenhouder in Limburg en oprichter van de Facebookgroep Geen wolf (zoekt leden). ‘Hij moet weg.’ Rick van Malssen, wolvenecoloog uit Wou- denberg en oprichter van de Facebookgroep Groep wolf, zegt: ‘Hij is hier zelf gekomen en gaat nergens heen. We moeten met hem leren leven.’

Dit is een gespleten aflevering van Digital Families. Waar deze rubriek zich normaliter op één online gemeenschap richt, volgt nu een bezoek aan groepen aan weerszijden van de wolvenkloof, van twee tegenstrevers, zo je wilt – al zijn er óók gelijkenissen. Zowel pro als anti meent te opereren vanuit dierenliefde en de wil om te beschermen wat (in hun ogen) kwetsbaar is.

‘De wolf weet altijd de weg te vinden’

Grofweg verschijnen drie soorten berichten op de groepspagina van Geen wolf. Eerst is er het (hier onheilspellende) nieuws. ‘In 2025 waren er minstens 131 wolven in Nederland’, meldt NU.nl. ‘Er zijn nu veertien roedels’, schrijft NOS. Dan zijn er de zichtmeldingen, in het leven geroepen om ver uit de buurt te kunnen blijven. Ermelo, Gelderland, 20-07-2026, 09.50u, tussen het Riebroeksepad en de Riebroekersteeg. Tot slot komen er soms foto’s voorbij van kadavers. Schapen op hun rug, bloed op de vacht, ingewanden uit de buik. Wat een lijden, ronkt het in de onderstaande reacties. Of: Gewoon afschieten!

‘Dat komt niet uit mijn vingers’, zegt Kooijman over de schietlust. ‘Wij willen niet aanzetten tot zelfstandige acties, maar wij willen ook mensen de mond niet snoeren. Die emotie moet eruit.’ Voor Kooijman is het kraakhelder: de wolf moet naar een safaripark, anders zijn incidenten met veedieren (in 2025 waren dat er 3.128) of honden (af en toe wordt er eentje gebeten) volgens hem onvermijdelijk. ‘Maatregelen om hem weg te houden, zoals rasters en waakhonden, werken niet’, meent hij. ‘De wolf weet altijd de weg te vinden.’

Pianomuziek

Daar denken ze bij Groep wolf diametraal anders over. Grofweg verschijnen drie soorten berichten op deze pagina. Eerst is er het (hier opbeurende) nieuws. ‘In 2025 waren er minstens 131 wolven in Nederland’, meldt NU.nl. ‘Er zijn nu veertien roedels’, schrijft NOS. Dan zijn er video’s van wolven en hun welpen, veelal vastgelegd door buitencamera’s, soms begeleid door pianomuziek. Laag draven ze over de bosgrond, oren rechtop. Ze zijn prachtig, staat er bij de reacties. En: je bent welkom.

Tot slot zijn er berichten over dood aangetroffen wolven. De groep probeert te achterhalen of er in zo’n geval sprake is van een misdrijf. Zelfstandig afschieten is illegaal.

‘Ik kan slecht tegen onrecht’, zegt Van Malssen. ‘Er is zoveel stigma rondom wolven. Dat ze naar mensen toekomen, gevaarlijk zijn, grootmoeders opeten. Eigenlijk zijn ze schuw.’ Van Malssen plaatst sinds 2009 omheiningen om wolven weg te houden. ‘Ik heb er meer dan zestig geplaatst of bij de plaatsing ervan geadviseerd. En niet één wolf is over die rasters gesprongen’, vertelt hij. ‘Ik weet dan ook zeker dat een goede omheining – en aan kwaliteit wil het wel eens ontbreken bij dierhouders – incidenten voorkomt.’ Ook zweert Van Malssen bij
beschermingshonden. ‘Onderzoek wijst uit dat dit goed werkt voor losgrazend vee.’

In beide groepen is ruim aandacht voor de tegenstander. En dat gaat gepaard met de nodige bespottingen. In groep anti heten de voorstanders ook wel wolvenwappies, in groep pro heten de tegenstanders ook wel wolvenhaters. In anti noemt iemand een milieujurist een bureaugoeroe, in pro wordt de BBB (tegen wolven) de BoerenBedrogBeweging genoemd.

‘Het hakt er bij mij zwaar in’, zegt Kooijman over de verdeeldheid. ‘Activisten proberen ons negatief in de publiciteit te brengen. Ze zeggen dat dierhouders niet genoeg maatregelen nemen. We worden knettergek van al dat werk, zonder de wolf is het al zwaar genoeg.’ Ook Van Malssen vindt het niet mals. ‘Online heb ik veel last van mensen die bang zijn voor de wolf. Ik heb de Facebookgroep op privé gezet, omdat gesprekken regelmatig ontaardden
in scheldpartijen. De situatie is binair. Iedereen zet zijn hakken in het zand.’

Het wolvendebat leidt ook tot verbinding, zij het onderling. ‘Ik heb heel veel mensen leren kennen’, zegt Kooijman over Geen wolf. ‘Met hen kan ik ook praten over de aanval die ik zelf heb meegemaakt. Acht lammetjes waren het. Onvervangbaar. En we organiseren dingen met de groep. De Dag van het Schaap, bijvoorbeeld.’ Ook Van Malssen houdt er wat aan over. ‘Het leuke aan Groep wolf is dat we in de weekenden rasters plaatsen bij dierhouders’, vertelt hij. ‘Daar krijgen we erg fijne reacties op. Als wolven uit de buurt blijven, en wij uit hun buurt, ontstaan er ook geen probleemwolven.’

Niet wolf, wel wolf. Terwijl Nederland op Facebook over zijn bestaansrecht vecht, onthoudt de wolf zich van commentaar. Begrijpelijk: in het bos is de wifi ruk.